Wprowadzenie

      Pewna myśl, od paru miesięcy przyprawiała mnie o zawrót głowy. Myśl, że na zawsze mogę stracić swoich przyjaciół. Jedyne co pozostaje siedemnastolatce po przejściach podobnych do moich są właśnie oni. Nie każdy traci ojca w wieku czternastu lat, ponieważ ten kochał świat tak bardzo, że chciał pokoju na nim całym i wyjechał na wojnę do Iraku. Nie każdy w tym wieku musi mieszkać sam, ponieważ jego matka pragnie, aby dziecko wykształciło się najlepiej jak mogło. Nie każdy od paru lat musi borykać się z bardzo ciężką chorobą, która uniemożliwia mu niektóre czynności o których stara się nie mówić. I co najważniejsze – nie każdy dostaje tak wielkie szczęście w postaci dwójki przyjaciół różniących się całkowicie od innych.

     Leah, czarnowłosa Azjatka z oczami wielkimi jak ocean Indyjski przypominającymi kolor kruczych piór, z charakteru jest kochaną i lojalną dziewczyną. Pomimo, że jest starsza ode mnie o całe trzy miesiące, kocham ją niczym moją własną, rodzoną siostrę. Jej ulubionym strojem jest jeansowa spódniczka do kolan, złote baletki ze wstążkami, koszulową bluzeczkę z zaprasowanymi kokardkami w odcieniu czerwieni co dodaje jej nieco słodkiego, ale nie idiotycznego posmaku. Trzecią osobą w naszym gronie, jest Paul, pesymistyczny i za bardzo przesądny Australijczyk. Z powodu niskich dochodów w swojej pracy - dostawca sprzętów RTV i AGD – mieszka w przyczepie kempingowej, dzięki czemu stać go na kupowanie sobie lepszej marki ubrań. Na punkcie shoppingu jest totalnie uzależniony, a w niejednym lumpeksie potrafi wynaleźć  ubrania w idealnym stanie, od fantastycznego projektanta, za niewiarygodnie niską cenę. Ma brązowe loczki, które nieco przypominają małe wężyki wystające z głowy, a wzrostu pozazdrościłby mu niejeden mężczyzna. Z pozoru bardzo szczupły, potrafi podnieść sztangę o wadze równej osiemdziesięciu pięciu kilogramów, dzięki czemu ma niezwykle rozbudowane ramiona.